Wat praten we in de zorg, vooral in de verpleging en verzorging, veel over dit onderwerp. We moeten ons als verpleegundigen toch steeds meer beter gaan positioneren, we mogen meer professioneel gedrag tonen, en eigenaarschap ook by the way. We praten regelmatig over zeggenschap en hoe de verpleegkundigen dit kan vergroten en meer invloed kan gaan uitoefenen. Het gaat allemaal voornamelijk om die afgestudeerde verpleegkundige, natuurlijk, want die moet het in de praktijk gaan doen. Ik heb zelf ervaren wat dit betekent. Na mijn afstuderen heb ik hard geknokt om bekwaam te worden in veel verpleegtechnische handelingen. Ik voelde me als beginnende verpleegkundige echt nog niet bekwaam genoeg, en heb veel fouten gemaakt, dat geef ik toe, tot mijn schaamte toe. Mijn stage ervaringen in het ziekenhuis waren beperkt en, hoewel ik in de praktijklokalen van mijn hogeschool heel veel had geoefend en zelfs als student assistent had gewerkt, was de werkelijkheid toch heel anders. Mijn onbekwaamhei

In een aflevering van de podcast The Happiness Lab legt dr. Laurie Santos uit dat anderen helpen een van de meest directe manieren is om je eigen geluk te vergroten. Iets kunnen betekenen voor een ander geeft ons brein direct een signaal van voldoening. En eerlijk is eerlijk: voor mij is helpen bijna een tweede natuur geworden. Ik doe het vaak op de automatische piloot, en ja, ik voel me er inderdaad gelukkig door. Maar door een bijzondere ontmoeting met Annemarie Mooijaart, van ZorgBoosters, ben ik anders naar deze reflex gaan kijken. Want is elke hulpvraag die we invullen wel echt een vraag om hulp? En wat zegt onze drang om te helpen eigenlijk over ons eigen welzijn? Cultuurverschillen en het verlangen naar autonomie Toen ik net in Nederland kwam wonen, was het voor mij heel vanzelfsprekend om mensen op straat zomaar de hand te reiken. Maar al snel merkte ik dat onafhankelijkheid hier erg op prijs wordt gesteld. Na een paar vriendelijke afwijzingen betrapte ik mezelf erop dat ik gin

We dragen ze allemaal met ons mee: littekens. Soms zijn ze letterlijk zichtbaar op de huid, vaker zijn ze onzichtbaar en zitten ze in ons hoofd of ons hart.

Vijf manieren om goed voor jezelf te zorgen in een acroniem! Zo onthoud je het lekker makkelijk!

Heb je wel eens dat je je ergens tegen zegt, en daarna daar spijt van krijgt?

Heb je dat ook wel eens? Dat je naar je scherm staart, de informatie niet meer opslaat en je concentratie als sneeuw voor de zon verdwijnt? Of dat je zo hard over de afdeling heen en weer hebt gelopen, altijd extra je best aan het doen voor je patiënt, en dat je voelt dat je even niet meer kan? Je lichaam en geest geven een duidelijk signaal: het is tijd om de reset-knop in te drukken. Tijd voor frisse lucht. Een les uit de geschiedenis. Ken je Heleen Melk? Heleen Melk is onderwerp geweest van onderzoek. Ik heb dankzij de lectorale rede van Pieterbas Lalleman kennis met haar en haar geschiedenis als verpleegkundige gemaakt. In de verpleegkunde is de heilzame werking van de buitenlucht al meer dan een eeuw bekend. Heleen Melk wist als geen ander dat goede zorg verder ging dan alleen een bed en medicijnen. In haar beroemde ‘Tien geboden’ voor verpleegsters hamerde ze al op hygiëne, maar vooral ook op de noodzaak van ontspanning. Voor Melk was de buitenlucht geen luxe, maar een noodzaak